Ger Leeft!

Ik heb zes weken gecoördineerd in het nieuwsbedrijf onder de pijler leeft samen met twee andere coördinatoren (Betty en Gertjan). Onder Ger Leeft vielen alle onderwerpen die in de maatschappij leefden. De harde nieuwsfeiten dus. Mijn taken als coördinator waren onder andere: leiden van de vergadering, begeleiden en aansturen van de tweedejaars, nakijken en feedback geven op de producten die zij maken.

In eerste instantie keek ik hier een beetje tegenop, omdat ik voor het eerst zou coördineren en een vergadering zou leiden. Ik wist ook niet goed hoe de houding van de tweedejaars studenten zouden zijn t.o.v. de coördinatoren. Wel kregen we te horen dat het de vorige coördinatoren goed was afgegaan. Ik was dus benieuwd en zou er in ieder geval helemaal voor gaan.

Wat mij opviel tijdens de vergaderingen was dat de studenten zich niet goed genoeg hadden voorbereid voor de redactievergadering. Het leek er meer op dat ze ‘s ochtends snel even wat onderwerpen hadden opgeschreven, zonder zich er echt in te verdiepen. Als ik doorvroeg naar het onderwerp, kreeg ik vaak te horen dat ze het nog niet helemaal wisten of het artikel maar voor de helft hadden doorgelezen. Hierdoor werd het moeilijker om een twist aan de onderwerpen te geven oftewel het onderwerp te vertalen naar de doelgroep. Zo hadden we wel een lange lijst met onderwerpen, maar konden we het nog niet vertalen naar Ger of naar een bepaald medium. Daarom zijn we in de eerste week ook met zijn drieën (de coördinatoren) rond de tafel gaan zitten en hebben we besloten dat het beter is dat de tweedejaars een paar onderwerpen opnoemen die ze echt hebben uitgedacht, dan een waslijst met onderwerpen waar ze alleen de kop of de eerste zin van hebben gelezen.

Tijdens de middagvergadering waarin we de stand van zaken bespraken, heb ik dit vervolgens aan hen medegedeeld. Ook hebben we het belang van de voorbereiding op de vergadering met hen besproken. De periode in het nieuwsbedrijf was voor hen de perfecte mogelijkheid om zich te kunnen voorbereiden op hun stage. Ook tijdens de stage is het essentieel dat je het nieuws bijhoudt en je inbreng hebt bij de ochtendvergaderingen. Bij sommige studenten zagen we een redelijke verbetering. Ze noemden hun onderwerp en vertelden erachteraan wat ze met het onderwerp zouden willen doen. Voor anderen bleef een twist aan een onderwerp geven moeilijk. Dan schakelde ik de hulp van de groep in en bedachten we samen hoe we een draai aan het onderwerp konden geven. Met vragen als: hoe zou je dit willen vertalen naar de doelgroep, welke draai zou je aan dit onderwerp kunnen geven en is het relevant voor de doelgroep, heb ik (hebben wij) geprobeerd om de studenten aan te sturen om toch na te moeten denken over hun onderwerp. Hierdoor werden de vergaderingen gaandeweg wel een stuk effectiever en korter. De tweedejaars konden hierdoor ook sneller aan de slag.

Ook heb ik ze soms tijdens de vergadering de ruimte gegeven om op elkaars ideeën te reageren of elkaar te helpen als diegene die het onderwerp aandraagt er geen twist aan weet te geven. En samen kwamen ze er vaak wel uit. Je moet er wel voor zorgen dat het geen oneindige discussies worden en op tijd ingrijpen. Ook is het belangrijk dat je alles duidelijk op het bord schrijft en je collega de gekozen onderwerpen notuleert en die na de vergadering doorstuurt naar alle studenten. Zo kunnen ze achteraf niet zeggen dat ze niet wisten wat ze moesten doen. Achteraf gezien vond ik dat het leiden van de vergadering me wel goed is afgegaan en ik had er niet echt tegenop hoeven te kijken.

Als de studenten na de vergadering aan het werk gaan, is het belangrijk dat je als coördinator in de gaten houdt of ze de in de vergadering gemaakte afspraken ook echt nakomen. Hiervoor heb ik regelmatig een rondje op de redactie gelopen en gekeken waar de studenten mee bezig waren. Soms duurde het bijvoorbeeld erg lang voordat we het eerste bericht op internet konden plaatsen, terwijl de site actueel moest blijven. Dan sprak ik de internetstudenten aan en zei ik dat ze er vaart achter moesten zetten. Soms moet je ze gewoon op de hielen zitten. Ook heb ik erop gelet of ze daadwerkelijk bellen voor een quote en heb ik ze gestimuleerd dat ze durven te bellen. Sommige studenten waren namelijk een beetje gemakzuchtig en namen liever quotes over van andere berichten dan zelf te bellen. Dit kunnen ze op hun stage ook niet maken, dus heb ik bij elk bericht dat ik heb nagekeken ook gecheckt of de quotes door de student zelf is gehaald. Zo niet, dan stuurde ik het bericht terug en zorgde ik er alsnog voor dat ze gingen bellen.

Ook vond ik het als coördinator belangrijk dat ze makkelijk naar me toe konden stappen als ze ergens moeite mee hadden. Dit heb ik diverse keren tegen ze gezegd en ik ben persoonlijk naar studenten gegaan waar ik van zag dat ze er even niet uitkwamen. In de loop van de tijd heb ik ook gezien dat ze steeds meer om hulp of feedback vroegen. Tijdens het nakijken van hun producten viel het mij op dat ze nog vaak schreven in de vorm van een persbericht. De schrijfstijl was vaak erg formeel. Vaak heb ik dan het bericht teruggestuurd met het commentaar dat ze het losser moeten opschrijven of met een pakkende zin moeten beginnen. Een tip die ik ze meegaf was: hoe zou je het vertellen tegen je vriend of vriendin? Ik heb geprobeerd ze de ruimte te geven om hiermee te oefenen. Soms werden de berichten hier wel beter door. Maar als ik zag of als de student zelf aangaf dat ze er moeite mee had, dan ging ik samen met haar/hem naar het bericht kijken. Ik heb diverse keren naast een student gezeten en samen gekeken hoe we het bericht losser op kunnen schrijven of er een Ger’se draai aan kunnen geven. Soms moet je gewoon even een duwtje in de rug geven.

Ook heb ik geprobeerd om op een leuke en stimulerende manier feedback te geven. Dus niet alleen de ‘fouten’ opsommen, maar ook de dingen die wel goed zijn aangeven. Dit had een goed effect op de meeste studenten. Ze proberen dan in de volgende berichten/verhalen die ze schrijven rekening te houden met de vorige feedback die ze van je hebben gehad. Het was ook niet zo dat ik iedere keer naast een student heb gezeten voor feedback.

In het begin wist ik nog niet zo goed hoe de houding van de tweedejaars t.o.v. ons zou zijn. Maar ik had zeker wel het gevoel dat mijn feedback serieus werd genomen. Ik heb gemerkt dat de tweedejaars studenten echt dingen van me aannamen. Ze pasten hun producten aan d.m.v. mijn feedback. Ik vond dat ik mijn verhaal goed neer kon zetten bij de studenten. Tijdens het coördineren heb ik ook gemerkt hoeveel ik heb geleerd sinds mijn tweede jaar. Ik kan me nog herinneren dat ik in het tweede jaar ook van de formele persberichtachtige schrijfwijze moest afkomen. Vooral tijdens mijn stage heb ik hiermee kunnen oefenen. En de feedback/tips die ik toen heb gekregen, heb ik weer door kunnen geven aan de tweedejaarsstudenten van nu.

En natuurlijk had ik ook mijn zwakke kanten. Ik had bijvoorbeeld moeite met streng overkomen en soms is dat misschien wel goed. Dit kwam doordat ik zelf ook een student ben en ik die fase die de tweedejaarsstudenten nu hebben ook heb doorlopen. Verder kon ik me in de vergaderingen misschien iets kritischer opstellen. Ik had in het begin wel het gevoel dat ik een beetje onzeker overkwam. Dit kwam mede doordat ik de groep niet kende en niet wist hoe hun houding t.o.v. mij zou zijn. Maar in de loop van de tijd ging dit wel een stuk beter.

Kortom, het was voor mij de eerste keer dat ik heb gecoördineerd en ondanks dat ik er in het begin een beetje tegenop keek is het me toch goed afgegaan. Ik heb inmiddels van Michel Simons mijn beoordeling over deze periode gekregen. Hij heeft mij beloond met een GOED. Dat is een mooie afsluiting van mijn coördinatorschap bij Ger. Hiermee zijn ook de competentie 7: evalueren en competentie 9: werken in een teamverband en of redactie weer binnen! En dat is mooi meegnomen :)