Heb jij een ideetje?

Ik heb aan het begin van het jaar deelgenomen aan de leereenheid de Ideeënfabriek. Zoals de naam doet vermoeden, moesten we in een aantal lessen zoveel mogelijk ideeën verzinnen. Malou leerde ons hierbij handige tips en methodes waarmee je originele en uitvoerbare invalshoeken kon bedenken bij een onderwerp. Ik heb hieraan meegedaan omdat het in de journalistiek heel belangrijk is om creatieve invalshoeken te kunnen bedenken. Dat maakt je productie veel beter. Ook wil ik met deze leereenheid aantonen dat ik de competentie kiezen beheers.

Als eerste opdracht moesten we tien onderwerpen bedenken met daarbij een kernvraag. Dat ging op zich niet zo moeilijk. Maar toen kregen we tijdens de les te horen dat we die tien onderwerpen in een paar uur moesten uitbreiden tot honderd. Dat was een ander verhaal en er was dus werk aan de winkel!!

Door in tijdschriften te bladeren en om me heen te kijken, probeerde ik aan zoveel mogelijk onderwerpen te komen. Daarna stelde ik mijzelf de vraag: wat zou ik over dit onderwerp willen weten. Ook leerde Malou ons om niet meteen over een idee te oordelen. Als je alsmaar zou denken 'dit is een slecht idee' of 'dit vinden de docenten nooit goed' kom je nooit verder. Zij gaf ons ook de opdracht om elk idee dat ons binnenschoot op te schrijven. En het is moeilijk om dat kritische stemmetje in je hoofd uit te zetten dat meteen oordeelt of iets een goed of slecht idee is. Maar dankzij de hulp en tips van Malou, had ik aan het einde van de les al heel wat ideeën verzonnen, maar het lukte me toch niet om aan honderd te komen. Daarom kregen we tot de volgende les de tijd om de ideeën aan te vullen tot honderd. Ik merkte dat ik een week lang alles observeerde wat ik zag. Dit om zo aan de onderwerpen te komen met een vraag (invalshoek).

Tijdens de tweede les kregen we uitleg over de COCD-box (zie foto hierboven), een schema dat is bedacht door de Belgische organisatie Centrum voor de Ontwikkeling van het Creatief Denken. De COCD-box bestaat uit vier gebieden waarin je je ideeën moet indelen; vernieuwend en haalbaar (rood), vernieuwend en niet haalbaar (geel), niet vernieuwend en haalbaar (blauw), niet vernieuwend en niet haalbaar (wit). Een idee was niet haalbaar als je er zelf geen productie over zou kunnen maken. Voorbeelden van een vraag die ik in de categorie niet vernieuwend en niet haalbaar had staan: Wie zijn de ouders van baby Willem Oosterhout? Een aantal vragen die bij niet vernieuwend en haalbaar stonden: Waarom komt comazuipen veelal bij jongeren voor? Waarom werken er zo weinig allochtone journalisten in de media? Heeft camjo-journalistiek een toekomst?

Toen ik alle ideeën had onderverdeeld in de vier categorieën, bleek dat ik aardig veel ideeën bij de categorie vernieuwend en haalbaar had staan en weinig ideeën bij vernieuwend en niet haalbaar. Dat gaf dus aan dat ik relevante invalshoeken kan bedenken die uitvoerbaar zijn voor een productie.

In de laatste les kregen we als opdracht om ons te verplaatsen in een superheld en te bedenken hoe hij/zij een onderwerp zou aanpakken. We kregen als onderwerp de verkiezingen van de Verenigde Staten. Mijn superheld was Barack Obama, en ik nam aan dat hij het onderwerp aan zou pakken via een emotionele en persoonlijke invalshoek. Een voorbeeld van een vraag die ik aan de hand daarvan heb gemaakt is: Wat zullen de eerste woorden zijn van Obama als hij de eerste zwarte Amerikaanse president wordt? Een andere methode was de persoonlijke analogie. Je moest je hierbij inleven in het onderwerp. Hoe zou jij reageren als jij het onderwerp was? Deze methode werkte voor mij helemaal niet. Om een onderwerp te bekijken vanuit de ogen van het onderwerp was eerlijk gezegd niet makkelijk voor mij.

Kortom, het volgen van de leereenheid Ideeënfabriek was heel nuttig voor mij. Door de handige tips en methodes die we van Malou hebben geleerd, heb ik me ontwikkeld in het bedenken van originele en uitvoerbare invalshoeken. Ik zou iedereen aanraden deze leereenheid te volgen. De tips en de methodes die je er leert, kun je als journalist de rest van je leven toepassen.